fulkomnan1
(substantiv)fsvm--fulkomnan..nn.1fulländning, fullkomlighet. "
Källans artikeltext (1 betydelsemoment)
Historisk källstavning bevarad · ingen automatisk modernisering- 1)fulländning, fullkomlighet. " framhärdhningin äras j dygdhinna fwlkompnan (consummatione) " SpV 157 . " ok for thy at meningin är omskiptelikin, framgangir samma liwsit mz omskiptelighe fulkompnan (divis affectibus) " ib 260 . 3) stadfästelse, bekräftelse. Se Sdw 2: 1223.