afraþa1
v.(verb)fsvm--afraþa..vb.1afråda, afstyrka. "
Källans artikeltext (1 betydelsemoment)
Historisk källstavning bevarad · ingen automatisk modernisering- afråda, afstyrka. " þa han af räþ hanom döþen " Bu 138 . Bil 376, 618. Bir 1: 141, 3: 339 . ST 427 . " alla bönder afradde thz han RK 2: 8063. " " tha wi gatum hanom ey afradhit at fara KL 166. " " afräth them at offra " Bil 266 . MB 1: 242, 403. " afrädh han honom fran hans pino " Bo 119 . alle thet swa affroddhe FM 244 ( 1505) . " alle aff raaddho han " MB 2: 244 .