handganger1
(substantiv)fsvm--handganger..nn.1[Ä. Dan. handgang, underkastelse] 1) framgång, medgång. ffors idest euentus handgaanger GU C 20 s. 286 . "
Form- och beläggshuvud i källan (WordForm)
-gaanger GU C 20 s. 286) ,
Källans artikeltext (1 betydelsemoment)
Historisk källstavning bevarad · ingen automatisk modernisering- [Ä. Dan. handgang, underkastelse] 1) framgång, medgång. ffors idest euentus handgaanger GU C 20 s. 286 . " loffuado thera gudha fore therra säla handghang " MP 5: 184 . - godher handganger, d. s., onder handganger, motgång. hon takke gudi bade fore godom hand gange ok londom MP 4: 273 . 2) un-. derkastelse. en vnghir wälborin man gaff sik j hans klostir, lok giorde genstan sina professionem, sith lättan gudhi ok stadughan handhgangh MP 5: 28 .