liugha1
v.(verb)fsvm--liugha..vb.1Källbelagda stavningsvarianter, böjningsformer och sammansättningar (15)
ljuga, tala osanning. ängin vara än naktath sin lögh Al 6438 . Bil 227 . MB 1: 313, 2: 267 . "
Form- och beläggshuvud i källan (WordForm)
lywgha . pres. liwgher MB 1: 213 . lyughir ST 439 . lyffwer HsH 19: 174 (1511). impf. lögh Bil 346, 386, 576, 726 ; KL 62 ; Al 6438 ; ST 38 ; MB 2: 260, 267 ; Di 226 . pl. lughu Bil 227 . " lugha (för lughu) " Iv 3274 . konj. lughi Bil 81 ; MB 1: 96 . part. pret. lughin Bu 30 ; Bil 256 ; Iv 3270 . n. lughit Bir 3: 81; Di 120 . lughet ib. lwgith MB 2: 121 . lwgit BSH 5: 625 ( 1520) ), liugha sik , genom lögn gifva sig utseende el. sken (af)? med pep. til. öffwer myna syäll haffwer thw ingha makt wthan thw wilth lywgha tik ther til Lg 3: 139 . - Jfr beliugha.
Källans artikeltext (1 betydelsemoment)
Historisk källstavning bevarad · ingen automatisk modernisering- ljuga, tala osanning. ängin wara än naktath sin lögh Al 6438 . Bil 227 . MB 1: 313, 2: 267 . " thre resor haffwir thu lwgith före mik " ib 121 . än nakar lughi at (för) honum ib 1: 96 . " thu lyughir rättelika j thin hals " ST 439 . - med prep. a (up a). the ther lugha (för lughu) a thik Iv 3274 . " haffue i lughit vpa henne " Di 120 . - ljuga, uppdikta, falskeligen föregifva. med ack. thz lögh tu Di 226 . " i huilke then gode mann haffuer mykith sparth sanningen och lyffwer thet han skall aldrigh kwnnä bewisa " HSH 19: 174 ( 1511) . lögh hon then drömin ST 38 . - pass. fals är thz ok lughit Bir 3: 81 . Di 120 . " hänna lughin vfrägh " Bu 30 . - med sats inledd af at. lögh nödhugh at en gudh tedhus hänna Bil 346 . ib 386 . - med ack. med inf. lögh sik wara hans wäknara KL 62 . Bil 81, 726 . " lögh thera awnz man for constancio them wara hans lifs forradhara " ib 576 . - med ack. samt prep. pa. han haffwer thet pa mich lwgit BSH 5: 625 ( 1520) . falskligen beskylla (för) med prep. til. " lughin til lasta " Bil 256 . - genom falsk beskyllning beröfva. med prep. af. lughin aff sinne ära Iv 3270 . - underlåta uppfyllandet af, bryta. lögh (mentitus est) alt thz han iäth oc loffwadh haffdhe MB 2: 280 .