bortfara1
v. · v. L.(verb)fsvm--bortfara..vb.1Källbelagda stavningsvarianter, böjningsformer och sammansättningar (1)
fara bort, bortgå. "
Form- och beläggshuvud i källan (WordForm)
burt- )
Källans artikeltext (1 betydelsemoment)
Historisk källstavning bevarad · ingen automatisk modernisering- fara bort, bortgå. " sut(för suat el. sua at) i burt farin " Bir 4: (Avt) 184. sidhan sarasceni varo bort farne Bil 210 . MB 1: 246 . skal iak göma thik bortfarande oc aterkomande ib 218 . haffde konungen bortfarit (varit på bortfärden) i v daga Di 51 . " bortfara v klostreno " KL 34 . Jfr fara bort.