akallan1
(substantiv)fsvm--akallan..nn.1åkallan, anropande (om hjälp). roopp ok a kallan MEG (red. A) 56 . ib (red. B) 61 EG 65 . "
Källans artikeltext (1 betydelsemoment)
Historisk källstavning bevarad · ingen automatisk modernisering- åkallan, anropande (om hjälp). roopp ok a kallan MEG (red. A) 56 . ib (red. B) 61 EG 65 . " mz rätte tro oc akallan " MB 1: 411 . " hörer synna vyna böner ok akallan " Lg 3: 557 . " hänna nampns a kallan " Bu 30 . ib 526. Bil 86. " diäwlz acallan " Bu 155 . Bil 287. Pa 23 . Bir 1: 37 .