þura2
(substantiv)fsvm--þura..nn.2djärfhet, dristighet. "
Källans artikeltext (1 betydelsemoment)
Historisk källstavning bevarad · ingen automatisk modernisering- djärfhet, dristighet. " iac lägar til þuru oc manlekit hiärta " Bir 4: (Avt) 185. ib 2: 261, 4: 350 . sät enkte i thina thuru (nihil ponas in tua audacia) Ber 113 . " tha j finghin thwru at tala " Bir 2: 263 . then helghe ande . . . giuir them . . . thuru ok tröst at awita världinna älskara MP 1: 145 . " skal han gifua jdhir thuru til at auita världzlica men " ib 2: 91 .