svigha1
v.(verb)fsvm--svigha..vb.1böja sig, giva efter
Form- och beläggshuvud i källan (WordForm)
part. pret. sväghin? jfr R. Pipping, Kommentar t. Erikskrön. 703), *svigha til ryggia , vika tillbaka. när aller hären swigher til ryggia PMSkr 127 . - Jfr nidhersveghia.
Källans artikeltext (1 betydelsemoment)
Historisk källstavning bevarad · ingen automatisk modernisering- böja sig, giva efter. i börbindelsen giva svigha, d. s. thy han (ɔ capitenaren) staar fasther oc giffwer ey swigha PMSkr 159 . - (svigha för sighia. tw swarar swa illa minne modhir tw motte väl swigha henne eth ordh ellir tw ATb 1: 270 (1467.)