välta3
(substantiv)fsvm--välta..nn.3hopvältrad hög
Källans artikeltext (2 betydelsemoment)
Historisk källstavning bevarad · ingen automatisk modernisering- 1)hopvältrad hög; stor bunt (af ris). mich tycthe raadh vara, ath i lathe göre nogre flotter aff tijmber, sadane som the haffue vid färenär op i dalena . . . pa floterna kan man göre store velter aff riiss sa tycka, at engte hoffuit stycke skywter ther i genom, oc forware them med torff för fyrpiil pa alle sider BSH 5: 290 ( 1508) .
- 2)= vältra. Jfr i latiniserad form: arbusta sea sarmenta colligunt, & hæc virentibus iniperis vbique cresentibus, cum pice, cvortieque arboris betulinæ ingeniso comendio restibus constrigunt: idque ade immani altitudine, & mangitudine instar longarum turrium effciunt, vt vnamquaque congeriem (quam veltam vocant) antrorsum montendo, circiter viri centum volant, aut plure, prout immensitas huiscemodi veltarum requirit: quæ etiam velta talem secruitatem motiribus suis ob vastam spissitudinem præbet, vt nullo sagittarum, scorpionum, aut tormentorum genrer in eius admotione lædi possint Olaus Magnus Hist. de gent. septenir. l VII c. 17. ventos expectant, & eligunt tempestuoos & austeriores, qui admotos & accensons veltarum funnos, & flammas tectis arcium intrudant ib c. 18.