akalla1
v.(verb)fsvm--akalla..vb.1Källans artikeltext (3 betydelsemoment)
Historisk källstavning bevarad · ingen automatisk modernisering- L.
- 1)tillkalla, åberopa. " jak akallar (invoco) vitnara i dagh hymilin oc iordh " MP 2: 175 .
- 2)åkalla, anropa (om hjälp). kom sanctus olafuus til honom som han hadhe länge akallat Bil 869 . " allom thöm thätta nampn a kallado " ib 897 . Bir 1: 24, 119, 140, 379, 3: 96 . MB 2: 316 . Ber 3 . Su 379 . akalla a gudh LfK 197 . Lg 3: 557 .