affara1
v.(verb)fsvm--affara..vb.1Källans artikeltext (3 betydelsemoment)
Historisk källstavning bevarad · ingen automatisk modernisering- L.
- 1)fara bort. RK 2: 2752, 3010, 3049 .
- 2)afflytta. " GS 40 ( 1414), 41 (1414, 42 ( 1416), 58 ( 1474). - Jfr fara af. "